Producent etykiet samoprzylepnych

Etykiety do kontaktu z żywnością


OPIS OGÓLNY : W przypadku etykiet określanych "do kontaktu z żywnością" kluczowe znaczenie ma ich sposób kontaktu z produktem. Kontakt etykiety z żywnością może być bezpośredni lub pośredni (niebezpośredni, przez opakowanie). Etykiety mogą nie posiadać kleju lub zawierać klej atestowany. Do znakowania wyrobów i opakowań stosuje się naklejki papierowe lub foliowe. Bardzo często etykietuje się za pomocą etykiet z folii PP i PE bez użycia kleju. Na etykietach można drukować w kolorze metodą techniką fleksograficzną - FULL COLOR.

 


 

ZASTOSOWANIE : Etykiety żywnościowe pełnia funkcje informacyjną, identyfikacyjną, ozdobną. Naklejki te powinny wyglądać możliwie jak naj atrakcyjniej na półce sklepowej, by przyciągać uwagę klientów końcowych. Etykiety dla produktów spożywczych przede wszystkim pełnią funkcję informacyjną. Przekaz informacji musi być czytelny i jednoznaczny.

 


 

ŁĄCZENIE Z KLEJEM : Klej do pośredniego kontaktu z artykułami żywnościowymi (niebezpośredniego), nadają się do kontaktu z żywnością suchą i/lub wilgotną, która nie jest tłusta. Istnieją też kleje do bezpośredniego klejenia na mięsa i inne artykuły spożywcze np. tusze zwierzęce.

 


 

Etykiety dla produktów spożywczych najczęściej informują o tym co wchodzi w skład danego produktu, spis składników produktu w kolejności zmniejszania się ich zawartości, dodatków konserwujących, znak weterynaryjny, znak "e" (specjalny system kontroli wagi towaru), nazwa i adres producenta lub importera, dane adresowe firmy (infolinia, strona www), tabelę wartości odżywczych produktu (informacje na temat witamin i wartości mineralnych), tabela wartości odżywczych w przeliczeniu na dane porcje, informacje dietetyczne GDA, warunki przechowywania produktu, data przydatności do spożycia lub data minimalnej trwałości produktu, waga produktu, kod kreskowy, zagrożenia związane z niewłaściwym użytkowaniem produktu (ostrzeżenia dla konsumenta). 

UWAGA. W każdym przypadku etykiet konsument finalny musi mieć dostęp do obowiązkowych informacji na temat alergenów.

 


 

Co musi znaleźć się na etykiecie produktów spozywczych :

1. Nazwa produktu, zwyczajowa np. warzywa, owoce tropikalne, ser topiony.

2. Nazwa i adres producenta albo importera. Kraj pochodzenia w przypadku mięsa.

3. Skłąd, surowce użyte do produkcji oraz substancje dodane w procesie produkcji (konserwanty). Na pierwszym miejscu są składniki o największym udziale wagowym, następnie te o mniejszym. Produkty na przykład Cukier może występować pod wieloma nazwami jak glukoza, fruktoza, sacharoza, syrop maltozowy, syrop fruktozowo-glukozowy, syrop kukurydziany, syrop skrobiowy czy ekstrakt słodu jęczmiennego.

4. Okres przydatności do spożycia. Data zamrożenia produktu. Można spotkać dwa sformułowania terminu ważności, które nie są synonimami:

a) "Spożyć do" oznacza, że po dacie podanej na etykiecie, produktu nie możesz już spożyć, ponieważ grozi to zatruciem. Dotyczy to mięsa, nabiału.

b) Drugą wersją jest "najlepiej spożyć przed". Jest to minimalna data trwałości. Produkty po upływie tego terminu są jeszcze bezpieczne, jednak walory smakowe mogą zacząć się zmieniać. Występuje na produktach typu: makaron, przyprawy, ryż itd.

Data przydatności do spożycia musi znajdować się w tym samym polu widzenia co nazwa , pod którą produkt jest sprzedawany, ilość netto. Dyrektywa 2000/13/WE.

5. Waga netto, liczba sztuk, objętośc w przypadku płynów.

6. Warunki przechowania. Czy produkt należy przechowywać z dala od światła, w określonej temperaturze.

7. Sposób przygotowania. Ważne szczególnie w przypadku posiłków dla niemowląt.

8. Partia produkcyjna.

9. Informacje o śladowych ilosciach składników. Informacje te mają przestrzegać alergików przed ryzykiem spożycia.

10. GDA - Wskazane Dzienne Spożycie.

Użycie na etykietach żywnościowych Piktogramów lub Symbolii jest tylko dodatkowym sposobem wyrażania danych szczegółowych. Informacje szczegółowe słowne i liczbowe nie mogą być zastąpione przez piktogramy czy symbole.

 


 

Informacje o wartości odżywczej

Rozporządzenie w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności reguluje że od dnia 13 grudnia 2014 wszystkie środki spożywcze z wyjątkiem "suplementów diety, wód mineralnych, żywności specjalnego przeznacenia" mają posiadać informacje o wartości odżywczej. Kolejność prezentowanych informacji powinna być następująca :
1. wartość energetyczna,
2. tłuszcz, w tym kwasy tłuszczowe nasycone,
3. węglowodany, w tym cukry,
5. białko,
6. sól,
Treść obowiązkowej informacji o wartości odzywczej można uzupełnić informacją o ilości jednego lub większej liczby następujących składników:
2a. kwasów tłuszczowych jednonienasyconych,
2b. kwasów tłuszczowych wielonienasyconych,
3a. alkoholi wielowodorotlenowych,
3b. skrobi,
4. błonnik,
7. witamin i składników mineralnych.
O ile pozwala na to dostępne miejsce, informacje należy podać w formie tabelki wraz z uszeregowanymi wartościami liczbowymi. W tym również przypadku zastosowanie mają zasady dotyczące minimalnego rozmiaru czcionki (rozmiar nie mniejszy od 1,2 mm.).
W przypadku gdy wartość energetyczna lub ilość składników jest znikoma, informacje dotyczące tych elementów można zastąpić komunikatem treści "Zawiera znikome ilości..." , który umieszcza się bezpośrednio w pobliżu informacji o wartości odzywczej.
Zwolnione z wymogu przedstawiania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej są :
- produkty nieprzetworzone, które zawierają podjedyńczy składnik lub pojedyńczą kategorię skłądników;
- produkty przetworzone w przypadku których jedynym procesem przetworzenia jakim je poddano jest dojrzewanie, i które obejmuje pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników
- woda przeznaczona do spożywania przez ludzi, których jedynymi składnikami są dwutlenek węgla lub środki aromatyzujące,
- zioła, przyprawy, lub ich mieszaniny
- sól, lub substytuty soli
- słodziki stołowe,
- ekstrakty kawy, cykorii, ciarna całe lub zmielone
- herbata, napary ziołowe
- octy fermentowane
- środki aromatyzujące
- dodatki do żywności
- substancje pomocnicze w przetwórstwie
- enzymy spożywcze
- żelatyna
- drożdże
- gumy do żucia
- żywność w opakowaniach lub pojemnikach, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 25 cm2.
- żywność wytwarzana ręcznie, dostarczana bezpośrednio przez wytwórcę małych ilości produktów konsumentowi finalnemu
- napoje alkoholowe
- żywność nieopakowana.
Informacje o składnikach odżywczych nalezy podawać w (g)3 w przeliczeniu na 100 gram lub 100 ml, a dodatkowo można je podać w przeliczeniu na porcje lub jednostkową ilość żywności dla danego produktu.
Informacje dotyczące wartości energetycznych podaje się konsekwentnie, niezależnie d miejsca, w którym ją umieszczono w kilodżulach oraz kilokaloriach. Informacja o wartości odżywczej jest zamkniętą listą ograniczoną do wartości energetycznej i skłądników odżywczych i nie można jej uzupełniać żadną dodatkową informacją żywieniową.



FIRMA BART na życzenie klienta  oblicza wartości odżywcze produktów spożywczych. W jaki sposób określa się zawartość danego składnika odżywczego w środku spożywczym ? Podawane wartości są wartościami średnimi opartymi na : analizie żywności, obliczaniu na podstawie znanych średnich wartości uzytych składników, ogólnie dostępnych i zaakceptowanych danych.

 


 

W razie pytań, nasi eksperci służą pomocą:

Bartecki Michal ,
Mariański Wiesław ,
Pietrzak Jacek ,[NONE]


Napisz e-mail z zapytaniem    Formularz    Tel. +48 61-28-58560


Od 13 grudnia 2014 w Europie będą obowiazywać nowe zaostrzone przepisy dotyczące oznakowania żywności. Dzieki nim dowiemy się więcej o kupowanych towarach. Składniki na etykietach będą obowiązkowo opisane udziałem procentowym w produkcie. Nowe etykiety będą musiały być bardziej czytelne, większa czcionka.

 

Dodatkowe informacje - czytaj.

 

Po tej dacie nowe produkty trafiające na rynek będą musiały być oznakowane według zmienionych zasad. Będzie można jednak wyprzedać żywność ze starymi etykietami, o ile trafiła do obrotu – będzie już w magazynach dystrybutorów lub na półkach sklepowych – przed 13 grudnia tego roku.

 

Nowym wymogiem jest wyraźne wyróżnienie na etykiecie składników, które mogą uczulać. Przykładem alergenu, który musi rzucać się w oczy (np. za sprawą pogrubienia czcionki), jest mleko.

 

Nowe przepisy nakazują także podawanie informacji, że produkty, do których dodano kofeinę w celu fizjologicznym – np. suplementy diety – nie są zalecane dla dzieci i dla kobiet w ciąży.

 

Trzeba będzie także obowiązkowo ujawniać kraj lub miejsce pochodzenia w przypadku mięs: wieprzowego, drobiowego, kóz i owiec.

 

Unia Europejska określiła także minimalną wielkość czcionki. W przypadku obowiązkowych danych na etykiecie, jak np. nazwa produktu, określenie trwałości lub wykaz składników, nie może być ona mniejsza niż 1,2 mm. Wyjątkiem są mniejsze opakowania lub pojemniki, których największa powierzchnia nie przekracza 80 cm kwadratowych. W tym wypadku minimalna czcionka może wynosić 0,9 mm.

 

Pojawia się także nowy obowiązek podawania informacji o wartości odżywczej większości produktów. Z tym że okres przejściowy na jej wprowadzenie mija 13 grudnia 2016 r. Na etykiecie będzie musiało pojawić się siedem elementów: wartość energetyczna, tłuszcz, kwasy tłuszczowe nasycone, węglowodany, cukry, białko oraz sól. Ze stosowania tego wymogu zwolnione są np. słodziki stołowe, sól, produkty nieprzetworzone czy zioła. Nie trzeba ich podawać także wtedy, gdy największa powierzchnia opakowania ma mniej niż 25 cm kw.

 

Nowe rozporządzenie mówi o tym, że podmiot wskazany 
na opakowaniu będzie odpowiedzialny za produkt. 
Jest to kluczowe szczególnie w przypadku marek własnych, które firmy wytwarzają dla sieci handlowych. "Podmiotem działającym na rynku spożywczym odpowiedzialnym za dostarczenie informacji na temat żywności, jest podmiot, który pod swoją nazwą lub firmą wprowadza do obrotu dany środek spożywczy. Podmiot ten musi zapewnić obecność i rzetelność przekazywanych informacji na temat żywności".

 

Celem rozporządzenia w sprawie informowania o żywności jest harmonizacja treści, w związku z czym nie ma możliwości stosowania terminu "WSKAZANE DZIENNE SPOŻYCIE" ani jego akronimu GDA. Właściwa stosowana nazwa to "REFERENCYJNA WARTOŚĆ SPOŻYCIA".

 

Kwestie dotyczące znakowania żywności nie zostały ostatecznie zamknięte. Mogą się pojawić jeszcze dodatkowe, uzupełniające akty prawne. Dlatego warto śledzić publikacje Komisji Europejskiej.

Materiały WARTE UWAGI :

 

         Artykuł FoodLex

         Prezentacja PowerPoint Centrum Doradztwa Rolniczego

- etykiety na owoce (jabłka, gruszki, banany, mango), na warzywa (włoszczyznę, pomidory, kapusty, cebule, czosnek, szczypiorek, pietruszki), na słoiki (pieczarki, buraczki, marchew), pośrednio lub bezpośrednio oklejane


- etykiety spożywcze, do kontaktu z pożywieniem, jedzeniem, znakowanie i identyfikacja

etykiety do opakowań próbek żywności, etykiety na pojemniki na żywność, informacje ze składem, informacja dotycząca składu - wartości

druk etykiet na żywność, etykiety z atestem do kontaktu z żywnością

etykiety na produktach żywnościowych bepośrednio naklejane na produkty

TESTY :

0. Naklejanie na powierzchnie :

- bezpośrednio na żywność, (trzeba dobrać odpowiednie materiały)

- karton, opakowanie z żywnością, np. ciastka, dle ciastkarni piekarni,

- opakowanie szklane w którym jest żywność, (szkło to idealna i najlepsza bariera), materiał wierzchni etykiety i klej nie mają  wpływu na żywność, ważne jest czy szkło jest podgrzewane.

- opakowanie plastikowe z materiału PET, HDPE, i inne folie PP, PE, (niebezpośredni kontakt z żywnością), ważne są temperatury i powierzchnie opakowań. Opakowania dla spożywki z sosami, zupami, kremami, przetworami, warzywami i owocami, rybami, gotowymi wyrobami typu SUSHI itd.

- opakowania z folii metalizowanej przechowującej artykuły spożywcze, karmy, żywność dla zwierząt, przyprawy

- opakowanie metalowe, puszka z kawą

1. Odporność nadruku Flekso lub Termotransferowego, tarcie, chłonność materiału

2. Odporność fizyczna, rozdzieranie materiału, marszczenie się materiału, aplikowanie aplikatorem

3. Odporność na wysoką temperaturę :

- słońce (30-40 stopni), standardowe warunki

- podpalanie (wysoka temp.), nie ma potrzeby poddawać opakowań wyższym temperaturom, chyba że tylko w takich warunkach napełniane są zawartością, wówczas klej musi być odpowiedni, nie może być topliwy kauczukowy. Tunele grzewcze w których zgrzewa się zbiorczo pare opakowań również się zaliczają.

4. Odporność na niską temperaturę :

- lodówka (2, 5, 8 stopni), etykiety z klejem standardowym

- zamrażarka (-18 stopni), etykiety z klejem mocnym i do mrożenia, aplikacja odbywa się w temp. dodatniej.

- głębokie mrożenie (-38 stopni), moment aplikacji może odbywać się w niskich temperaturach.

5. Różne konstrukcje z klejami, właściwości klejów :

- odlepność, naklejanie na powierzchnie zakrzywione, zostawianie śladów kleju

- odporność na alkohole i benzyny,

- odporność na tłuszcze, kontakt z żywnością.